بنام خدا

علي اکبر پاکزاد متخلص به حداد

علی اکبر پاکزاد متخلص به حداد در سال 1280 هجری شمسی در   تبريزبه دنيا آمد . حداد به شغل آهنگری اشتغال داشت به همين دليل تخلص  حداد را برای خود برگزيد  حداد در ابتدای نو جوانی –حدود هفت سالگی – پدر خود را که از مشروطه خواهان بود از دست داد  و در همين حين نيزمال و اموال پدرش غارت شد . در برابراين ظلم وستم حداد تنها سلاح مبارزه را طبع سرشار خود ديدو از همان ابتدای نوجوانی شروع به سرودن کرد . او تا آخر عمر خود ازدواج نکرد چون   عقيده داشت که در  اين اجتماع چرکين سرپرستی از زن مشکل تر از سرپرستی يک شهر است و در يکي از شعرهايش نيز به   اين مسئله اشاره دارد

تک من  دئيرم  چوخلاري ايراندا سويايدي             عيساده دئير لر کی   سوبايدي بيزه  تايدي

 حداد از نظر مال دنيا چيزي نداشت اما از لحاظ ادبي   فردی متمول و پولدار  محسوب می شد به اين خاطر تا آخر عمرش هرگز زير بار منت کسی نرفت و پرچم مبارزه با ظلم را همواره  افراشته نگه داشت.

او دارای   بينشي عميق نگاهی  ﮊرف  همتی بلند  ذهنی سرشار و طبعی پر قريحه بود و هر چه شعر که از ابتدای شاعری خويش سروده بود در خاطر داشت .  کتابي نيز  آماده کرده بود  که صد البته توسط کاتبي برايش نوشته  می شد  حداد از نوشته ها و  شعرهايش مجموعه ای ترتيب داده بود که بالغ بر ده هزار  بيت مي  شد

او با  اينکه سواد  خواندن و نوشتن نداشت اما جزء شاعرانی محسوب می شود که شعرهايش از لحاظ ادبی دارای مضمونی بلند و زيبا  است و در   بيشترموارد به  بيان  تصويري از اجتماع زمان خود می پردازد در    بيشترشعرهايش  او قصد مقابله با خرافات  و انديشه های  تباهی را دارد که به نام  دين وارد  اعتقادات مردم شده بود

اي حسينه آغليانلار

اي حسينه آغليانلار آغليين ئوز حالي زا

ايندي آغلير کربلا شاهي سيزين احوالي زا 

رادمردان خدا ئولمز هميشه  زنده دور

سيز ئولر سيز باخميون بو جار و بو جنجالی زا

امت بي غيرت نيلير امام تشنه لب ؟

احتياجي يوخ سيزون بير  قطره آشک آلی زا

آغلاماخ وئر مز نتيجه عزت دين اولماسا

يا گولون يا آغلايين يا کول ياخين سقالي زا 

شيمردن آرتيق حسينه سيز اذيت ايله ديز

ای خلاف شرع ائدنلر  بيرباخون اعمالی زا

 شيمر بير  دفعه حسيني ئولدوروب  مين دفعه  سيز

ئولدوره ر سيز گر دوشه ايندي سيزون چنگالي زا 

سوزلريز غيبت دي بهتاندي يالاندي ايفترا

نه وئره ر الله سيزون بو خشگه قيل و قالی زا

بير بئله داد و فغان ائتدوز حسينه  آغلادوز

ای منافق لر نه آلدوز باغلادوز دسمالی زا

نور چشم مصطفی محبوب رب العالمين

دوز مسلمانی سوه ر آند اولسون ايستيقلالي  زا

خامس آل  عبانين بولمه دوز  مقصوديني

 ايسته دی بلکه وئره رونق سيزون اجلالی زا

شرقدن غربه گرک سيزلراولي ديز حکمران

 ليک سيز آماده سير ايندي ئوز اضمحلالی زا

پاک دل اينسان سيزي گورسه يقين گمراه اولار

کيم سيزي ناپاک ائديب  لعنت گله غسالی زا

 خلقي شيطان  تولاياندا تولوسوز  شيطاني سيز

مات و حيران قالميشام  بو شيوه ايغفالي زا 

يا گلين بو درگه  سلطانه سيز اصلاح اولون

يا گئدين تابع اولون بير دفعه ئوز دجالي زا

اهل قورآن سيز اگر قورآنيله رفتار ائدين

ناطق قورآن سيزين باخسين گوزل اعمالی زا

 زير بار ظلمه   او عالمده بير آن گئتمه دی

سيز ولي بير عومر آلدوز بار ذلت دالی زا

لعنت پروردگار اولسون گوروم صبح و مساء

پي پارفيندن قيير مه ياغ ساتان  باقالی زا

واردي بير عده حسينچي پاک دامن بي ريا

نهسيزه بنزر اولار نه سيزلرون امثالی زا

من سيزه اللهدن هر وقت توفيق ايسته رم

سيز ده توفيق ايسته يين  حداد تک نقالی زا

حداد در سال 1345 هجری شمسی در خانه دوستش دچار سکته قلبی شد و دار فانی را وداع گفت . بعد از مرگش چون وارثی نداشت تمام دارايي اش که اسبابی  ناچيز  بود به برادر ناتنی اش رسيد چون برادر ناتنی حداد  فردی ناباب و بی ذوق بود دفتر شعر حداد را از  بين برد و هر چه طرفداران حداد به او اصرار کردند – و در برخی موارد  پيشنهاد پول  نيز  به او کردند – ثمر نداد و در نهايت نامردی دفتر شعر حداد توسط برادر ناتنی اش از بين رفت .

مجموعه ای از اشعار  او به همت استاد بزرگواريحيي شيدا که از اينطرف و آن طرف جمع آوری شده است به نام  اودلو سوز لر  سخنان  آتشين چاپ شده است  روحش شاد و نامش  پاينده باد

محنت کشيده شاعير

پياله  وئر منه ساقی هر آنچه باداباد

  گتيردی تنگه منی روزگار استبداد

عبث دئير کي زمان و زمينه بدبينم

کی حبسدير منه بو مولک داريوش و قباد

دوشونمه  سيديماگر خوش   ياشارديمعالمده  

يه اهل تزوير اولارديم يه اهل  فسق و فساد

قوتارديم عومرومي من بيلمه ديم هزار افسوس

بئله زمانه ده انسان گرگ اولا  شياد

نه پيس  زمانه ده ساقی جهانه گلديم  من ؟

ئورک کباب اولوری آز   قالير چکم  فرياد

نه بير  گئجه م – گئجه اولدو  نه گوندوزوم –گوندوز

گونوز تکم گئجه  يالقيز نئجه اولوم دلشاد ؟

نه  يايداشاهگولی گوردوم نهقيشدا  کورسو باشی

بو گون صاباح  گئدي رم  ای فلک ائوين آباد !

خلاص اولسام اگر من بو دام محنت دن

ائله فرار ائده رم بیر ده   تاپماسين صياد

آنام دوغاندا منی کاشکی  ئوليديم  من

  اوليدي مرغ دليم جمله غصه دن آزاد

هامی باهار  جوانليق  گوروب بهغير از من

جوانيکن منی پير ائتدی چرخ بد  بنياد

 زمانه نين ستم و جور بی شماريندن  

ياواش -ياواش اگيلير قامت شمشاد

باشيم آغاردي ديشيم دوشدو ديزلريم تيترير

وجود مولکونی غم لشکری ائديب بر باد

اگر بير اولسا مصيبتعلاجی ممکوندور

 قاريشدي بير -بيره مين درد بی نوا  ای داد

سني قسم وئريره م جدوين رسالتينه 

 اياامام زمان  ائت گلن منه  امداد

هزار شکر کی محتاج خلق ايله مييب

او کس کي يوخدان ائديب جمله عالمي ايجاد   

نه مالکم  نه رعيت نه  تاجير  پولدار

منم زمانه ده محنت  کشيده بير   حداد

  نويسنده : مهدي آذري 

home

معرفي شعرا